IgM: اندازهگیری سطح ایمونوگلوبولین M برای ارزیابی پاسخ اولیه سیستم ایمنی به عفونتها و بررسی نقص ایمنی هومورال. IgG: اندازهگیری سطح ایمونوگلوبولین G برای ارزیابی ایمنی طولانیمدت، پاسخ به عفونتها و شناسایی نقص یا افزایش غیرطبیعی آنتیبادیها. IgA: اندازهگیری سطح ایمونوگلوبولین A برای بررسی ایمنی مخاطی و تشخیص کمبود ایمنی مرتبط با عفونتهای مکرر تنفسی و گوارشی. IgG Subclasses (IgG1–IgG4): اندازهگیری چهار زیرگروه ایمونوگلوبولین G برای شناسایی کمبودهای اختصاصی زیرکلاسها و بررسی علل عفونتهای مکرر. C3: اندازهگیری پروتئین C3 برای ارزیابی فعالیت سیستم کمپلمان و شناسایی کمبود یا مصرف بیشازحد این پروتئین. C4: اندازهگیری پروتئین C4 برای بررسی عملکرد مسیر کلاسیک سیستم کمپلمان و کمک به تشخیص اختلالات ایمنی و بیماریهای خودایمنی. CH50: ارزیابی عملکرد کلی مسیر کلاسیک سیستم کمپلمان از طریق سنجش توانایی سرم در ایجاد لیز گلبولهای قرمز. AH50: ارزیابی عملکرد مسیر جایگزین سیستم کمپلمان برای شناسایی نقصهای احتمالی در اجزای این مسیر دفاعی. CBC & Differential: شمارش کامل سلولهای خونی و تعیین درصد انواع گلبولهای سفید برای بررسی وضعیت عمومی سلولهای ایمنی و شناسایی کاهش یا افزایش غیرطبیعی آنها. Lymphocyte Subsets (CD3, CD4, CD8, CD19, CD16/56): تعیین تعداد و درصد زیرگروههای لنفوسیتی شامل سلولهای T، سلولهای B و سلولهای کشنده طبیعی (NK) برای ارزیابی وضعیت ایمنی سلولی و هومورال. CD3: تعیین تعداد لنفوسیتهای T برای ارزیابی وضعیت کلی سیستم ایمنی سلولی. CD4: تعیین تعداد لنفوسیتهای T کمککننده برای بررسی توانایی تنظیم و هماهنگی پاسخهای ایمنی. CD8: تعیین تعداد لنفوسیتهای T سیتوتوکسیک برای ارزیابی توانایی سیستم ایمنی در شناسایی و از بین بردن سلولهای آلوده و غیرطبیعی. CD19: تعیین تعداد لنفوسیتهای B بهعنوان سلولهای مسئول تولید آنتیبادی و ایمنی هومورال. CD16/56: تعیین تعداد سلولهای کشنده طبیعی (NK) برای بررسی ایمنی ذاتی و توانایی مقابله با سلولهای آلوده به ویروس و سلولهای توموری. CD4/CD8 Ratio: محاسبه نسبت لنفوسیتهای T کمککننده به لنفوسیتهای T سیتوتوکسیک برای ارزیابی تعادل سیستم ایمنی سلولی. Specific Antibody Response: ارزیابی توانایی سیستم ایمنی در تولید آنتیبادی اختصاصی در پاسخ به واکسیناسیون یا مواجهه با آنتیژنهای مشخص. Eosinophil Count: شمارش ائوزینوفیلهای خون برای بررسی واکنشهای آلرژیک، عفونتهای انگلی و بیماریهای مرتبط با افزایش ائوزینوفیل. ESR: اندازهگیری سرعت رسوب گلبولهای قرمز بهعنوان شاخصی غیرمستقیم برای شناسایی و پایش التهاب در بدن. CRP: اندازهگیری پروتئین واکنشی C برای شناسایی و پایش التهاب و عفونت در بدن. ECP (Eosinophil Cationic Protein): اندازهگیری پروتئین کاتیونی ائوزینوفیل برای ارزیابی فعالشدن ائوزینوفیلها و التهاب آلرژیک. FeNO (Fractional Exhaled Nitric Oxide): اندازهگیری میزان نیتریکاکسید در هوای بازدمی برای ارزیابی التهاب نوع ۲ راههای هوایی، بهویژه در بیماران مبتلا به آسم. Specific IgE: اندازهگیری آنتیبادی IgE اختصاصی علیه آلرژنهای مشخص برای شناسایی حساسیت به مواد آلرژیزا. Serum Tryptase: اندازهگیری سطح تریپتاز سرم برای بررسی فعالشدن ماستسلها و کمک به تشخیص آنافیلاکسی و ماستوسیتوز. Urinary N-Methylhistamine: اندازهگیری متابولیت هیستامین در ادرار برای ارزیابی آزادسازی هیستامین و بررسی فعالشدن ماستسلها. Urinary Prostaglandin D2 Metabolites: اندازهگیری متابولیتهای پروستاگلاندین D2 در ادرار برای بررسی فعالیت ماستسلها و افزایش تولید واسطههای التهابی. Serum Amyloid A (SAA): اندازهگیری پروتئین آمیلوئید A سرم بهعنوان یک شاخص فاز حاد برای ارزیابی التهاب سیستمیک و پایش بیماریهای التهابی. پنلهای مرتبط: بیماریهای خودایمنی و روماتولوژی، بیماریهای عفونی توجه: تستهای IgG غذایی برای تشخیص آلرژی غذایی توصیه نمیشوند. انتخاب آزمایشهای آلرژی باید با توجه به شرححال و علائم انجام شود.